Σε ανακοίνωσή της η Κατερίνα Σολωμού αναφέρει:
“Την Τετάρτη στο Καλέντζι, στη γενέτειρα του Ανδρέα Παπανδρέου, η μνήμη συναντήθηκε με την ιστορία.
Τι ήταν ο Ανδρέας;
Όσα χρόνια κι αν περάσουν, ο Ανδρέας Παπανδρέου θα παραμένει στη συνείδηση μιας πολύ μεγάλης μερίδας της ελληνικής κοινωνίας ένας ηγέτης κορυφαίου διαμετρήματος. Ένας πολιτικός που βρέθηκε μπροστά από την εποχή του και άφησε ισχυρό αποτύπωμα με το έργο, τη δράση και την προσωπικότητά του.
Χαρισματικός, ιδεαλιστής, ριζοσπάστης, λαϊκός, με το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα άνοιξε δρόμους για τη δημοκρατική παράταξη και για τη χώρα.
Αγαπήθηκε και αγάπησε με πάθος. Μισήθηκε, στοχοποιήθηκε, συκοφαντήθηκε. Πολέμησε με όπλο τις πολιτικές και σοσιαλιστικές του ιδέες, με τις αρχές της κοινωνικής δικαιοσύνης, της λαϊκής συμμετοχής και της εθνικής αξιοπρέπειας — αρχές που έγιναν σύμβολο της διαδρομής του, από το ΠΑΚ μέχρι τις τρεις πρωθυπουργικές του θητείες.
Έχανε, έπεφτε, αλλά ξανασηκωνόταν και επέστρεφε νικητής και δικαιωμένος. Νικήθηκε μόνο βιολογικά, από την καρδιά του, σε ηλικία 77 ετών.
Τριάντα χρόνια μετά τον θάνατό του, παραμένει ένα πρόσωπο οικείο και ζωντανό. Όχι μόνο για εκείνους που συνυπήρξαν χρονικά και πολιτικά μαζί του, αλλά και για τις γενιές που δεν πρόλαβαν να τον γνωρίσουν.
Φαινομενικά, αυτό μοιάζει με πολιτικό παράδοξο. Έχει όμως την εξήγησή του: ο Ανδρέας Παπανδρέου, ακόμη και εν τη απουσία του, συνεχίζει να εμπνέει, να συγκινεί και να προκαλεί αντιπαραθέσεις.
Δεν είναι τυχαίο ότι εξακολουθεί να αναγνωρίζεται ως το κεντρικό πολιτικό πρόσωπο της Μεταπολίτευσης. Ένας ηγέτης με επιδραστικότητα και βεληνεκές, που συνεχίζει να αποτελεί σημείο αναφοράς τρεις δεκαετίες μετά — και πιθανότατα για πολλά ακόμη χρόνια.
Είχα τη σπάνια τύχη να μεγαλώσω σε μια οικογένεια που διατηρούσε στενές σχέσεις με τον Ανδρέα Παπανδρέου. Ο πατέρας μου, Γρηγόρης Σολωμός, δεν είχε μόνο πολιτικές αλλά και προσωπικές σχέσεις με τον Ανδρέα, από την ίδρυση του Κινήματος.
Από αυτή την άποψη, η δική μου σχέση με το ΠΑΣΟΚ δεν είναι μόνο πολιτική. Είναι βαθιά βιωματική”.
